|
Armoede stoppen… woorden uit ‘Utopia’? En toch, het moet! We blikken in dit eindejaarsnummer terug op een manifestatie die niet alleen veel scholieren maar zelfs een VRT-radio- en TV-reportageteam op de been bracht. Armoede is dan ook een schande.
De armoede zal nog niet zo vlug verdampt zijn als de VN dat programmeerde. De helft minder armen, wereldwijd, in 2015? Dat is nog acht jaar, en dan zitten we zowaar ‘al’ aan de helft… Voor de armen dus nog even geduld. We zijn nog voor een hele tijd onderweg, want ‘armoede’ duurt al even lang als onze ‘beschaving’. Die tumor kon men toen nog niet bestralen, maar nu gebeurt dat ook nog niet. Hoewel de apparatuur voorradig is (eerlijke economie) . En waarom zal armoede nooit weg zijn ? Omdat zij die er verantwoordelijk voor zijn daar ook weinig interesse voor hebben, want ver van hun zakencijfer. Nooit genoeg. Het recht van de sterkste. Een kat jaagt altijd op muizen, zelfs al heeft ze geen honger. We zitten in een katten-cultuur. (een egoïstisch beest). Je merkt dat in alle lagen, van hoog- tot ‘middenveld’.En de meeste solidariteit vind je nog bij de armen zelf die het geld niet hebben om de gaten te stoppen, maar dat toch nog proberen bij lotgenoten. En die solidariteit vind je gelukkig ook nog bij welzijnsorganisaties en vrijwilligers die de steken oprapen waar ze verloren gevallen zijn. Met statistieken moet je opletten. We behoren tot de meest welvarende regio’s, maar 15 % (!) zit onder de armoedegrens, en die ligt niet ver van de bedelstaf. Armoede en dus ook achteruitstelling. Schrijnend. En wie ligt daar wakker van, tenzij zijzelf ? Er is iets grondig fout met de verdeling van geld en goederen. Onze ‘graaicultuur’ draagt daar een bijzonder grote verantwoordelijkheid voor… Zonder vrijwilligers zouden er nog heel wat meer muizen dood voor de kast liggen. Maar terug naar 17 oktober, de Werelddag tegen Extreme Armoede, in Aalst ‘de stopdag’ genaamd (van: stop de armoede).
Strijd aanknopen
Welzijnsorganisaties en Aalsterse scholen werkten dit jaar op unieke wijze samen om aandacht te vragen voor de armoede en de strijd daartegen. Een stadsmars met start op de Markt, met slogans : “ontsnappen uit de armoede is neen zaak van iedereen. Knoop mee de strijd aan … armoede en uitsluiting…” en witte lakens ,(witte mars) in de regen. De talrijke jongelui wisten op ludiek wijze uiting te geven aan hun protest. Was het hun eerste ‘betoging’?
Een woensdagvoormiddag, hoewel nat van de regen, toch jolig de straat op, het hàd wel iets. Het was en hele prestatie om 2.500 leerlingen op de been te brengen. Tussen de gevels van de binnenstad is dat een heel lange mensensliert. Langs het parcours zorgden verschillende scholen voor randanimatie. Op een podium op de Grote Markt draaide het “Rad 23”, een spel rond 23 grondrechten. Voor de afsluiter zorgden de ‘Streetboys’, met improvisatie van rap en hip hop door de Aalsterse scholieren.
Op het middaguur luidden alle Aalsterse klokken, voorafgegaan door het ‘Vierdewereldlied’ onder de muzikale leiding van mensen in armoede en medestanders, en ook met medewerking van stadsbeiaardier Christiaan Van Ingelghem. Dit na een prangende getuigenis over armoede en bemoedigende toespraken van Karel Van Den Bossche, voorzitter van de Werkgroep Stop de Armoede, Patrick De Smedt, schepen van welzijn en OCMW-voorzitter in Aalst en Eddy Couckuyt, gedeputeerde van welzijn in de provincie Oost-Vlaanderen.
De slogan de armoede-dag is hopelijk in vruchtbare grond geplant: ‘Ontsnappen uit armoede is een zaak van iedereen. Knoop mee de strijd aan’. Armoede en uitsluiting , daar ging het over. ‘Armoede gaat niet alleen over te weinig geld om te eten of de rekeningen te betalen. Het gaat ook over kansen krijgen in de samenleving. Het is voor volwassenen al moeilijk om te vechten en te overleven, maar de kinderen zijn altijd de grote slachtoffers’.Hopelijk kan onze samenleving met twee snelheden overschakelen naar één, en dat mag alles mag dan wel wat trager verlopen. Het komt alleen maar het welzijn van een samenleving ten goede, wat nog iets anders is dan welvaart. Die moet rechtvaardiger verdeeld worden.
Historiek
‘Het besef dat armoede niet verdween met liefdadigheid bewijst ons de geschiedenis. Armoede is een schending van het mens zijn . Père Joseph Wresinski was in Frankrijk één der eersten om dit probleem daadwerkelijk aan te pakken. Er ontstonden groeperingen van medestanders, ook bij ons, die een echo kregen tot in de hoogste politieke regionen. In 1973 riep de UNO 17 oktober uit tot “Werelddag van verzet tegen extreme Armoede en Uitbuiting”. Aalst bleef niet achter. Het Priester Daensfonds nam als eerste het initiatief om deze dag niet onopgemerkt voorbij te laten gaan. Het jaar nadien werd onder impuls van het Aalsters Coördinatiecomité voor Welzijnsbeleid (Coco) een werkgroep opgericht, die naderhand vanuit Steunpunt Welzijn ondersteund werd.
Jaar na jaar werden sinds 1994 telkens nieuwe aspecten van armoede belicht. De Werkgroep Stop de Armoede groeide uit tot een uitgebreid netwerk van organisaties en personen die samen bewuystmakende actie willen ondernemen.
De ‘stopdag’ zal zijn nut onmiskenbaar bewezen hebben als hij er niet meer nodig is. Maar hoe lang zal dit nog duren? Zijn we hier wel goed op weg?
WL in Welzo 2007/4 - uitgave van Steunpunt Welzijn vzw |
|
